Η μετάβαση από την Παιδαγωγική Ακαδημία της Φλώρινας στο Παιδαγωγικό Τμήμα της Φλώρινας: Τα δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου & ο λόγος των πρωταγωνιστών Σοφία Ηλιάδου-Τάχου Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Ευαγγελία Καλεράντε Λέκτορας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Παρασκευή Τσιγγένη Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ (1929- 1989) Τη δεκαετία του 1920 1 η βελτίωση του επιπέδου σπουδών των Ελλήνων δασκάλων αποτέλεσε μείζον ζήτημα για την κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, η οποία επιθυμούσε να εφαρμόσει μια φιλελεύθερη εκπαιδευτική πολιτική. Κλήθηκε λοιπόν η εκπαιδευτική κοινότητα, αποτελούμενη από διανοούμενους 2 και συνδικαλιστικούς φορείς και παρουσίασε προτάσεις για την επίλυση του ζητήματος. Σε αυτό το πλαίσιο η θεσμοθέτηση των Πολυτάξιων Διδασκαλείων όπως και του Διδασκαλείου της Φλώρινας 3 θεωρήθηκε ότι ικανοποιούσε τον αναπροσανατολισμό της εκπαίδευσης προς τη νέα δημιουργηθείσα πραγματικότητα και τις νέες παιδαγωγικές αντιλήψεις του Σχολείου Εργασίας. 4 Ειδικότερα το Εξατάξιο Διδασκαλείο της Φλώρινας συστάθηκε 1 Στην κυβέρνηση Βενιζέλου έχουμε δύο υπουργούς Παιδείας:1. Γόντικα Κωνσταντίνο (4 Ιουλ. 1928-2 Ιαν. 1930), 2. Γεώργιο Παπανδρέου (2 Ιαν. 1930-26 Μάιου 1932). 2 Σημαντικό ρόλο στην ανασύσταση της εκπαίδευσης έπαιξε ένας σημαντικός αριθμός παιδαγωγών και διανοούμενων, όπως ο Α. Δελμούζος, Δ. Γληνός, Μ. Παπαμαύρος, Θ. Κάστανος κ.α. , βλ. (ενδεικτικά) Δημαράς, Α. (1974) Η Μεταρρύθμιση που δεν έγινε: τεκμήρια ιστορίας, τομ. Α’ & Β’: 1895-1967. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. 3 Το Διδασκαλείο της Φλώρινας εντάσσεται στα 8 Εξατάξια Διδασκαλεία που λειτουργούν αυτή την περίοδο. Ειδικότερα, δύο στη Θεσσαλονίκη και από ένα στο Ηράκλειο, στις Σέρρες, στην Καστοριά, στη Δράμα και στην Αλεξανδρούπολη, βλ. Αναλυτικά στοιχεία για τη λειτουργία του Εξατάξιου Διδασκαλείου Φλώρινας στο: Αρχείο Παιδαγωγικού Τμήματος Φλώρινας. Αντωνίου, Χ. (1990) Η Παιδαγωγική Ακαδημία Φλώρινας (1941-1987), Μεταπτυχιακή εργασία, Θεσσαλονίκη∙ Αντωνίου, Χ. (1995) “Παιδαγωγικές σπουδές στη Φλώρινα (1924-1993)”, Μακεδνόν 1, 35. 4 Αυτήν την περίοδο λειτουργούν παράλληλα διαφορετικού τύπου Διδασκαλεία, όπως: α. Μονοτάξια, β. Τριτάξια, γ. Πεντατάξια, δ. Εξατάξια, βλ. (γενικά) Ανδρέου, Α. (1990) Τα Διδασκαλεία και η κατάρτιση των δασκάλων (1878-1991), τόμ. Α’, Διδ. Διατριβή, Θεσσαλονίκη. Ανδρέου, Α., Ανθόπουλος, Κ., & Δαγκλής, Β. (επιμ.) (1990) Παιδαγωγικά Τμήματα 1983-1989: Κείμενα-Προγράμματα Σπουδών. Θεσσαλονίκη: Τεκμηρίωση. Αντωνίου, Χρ. (1994) Η εκπαίδευση των δασκάλων στις Παιδαγωγικές Ακαδημίες (1934-1986). Διδ. Διατριβή. Θεσσαλονίκη. Μπουζάκης, Σ., & Τζήκας, Χ. (1996) Η κατάρτιση των Δασκάλων-Διδασκαλισσών και των Νηπιαγωγών στην Ελλάδα:Η περίοδος των Διδασκαλείων 1834-1933, τομ. Α’, Αθήνα: Gutenberg. Μπουζάκης, Σ., Τζήκας, Χ., & Ανθόπουλος, Κ. (1998) Η κατάρτιση των Δασκάλων-Διδασκαλισσών και των Νηπιαγωγών στην Ελλάδα: Η περίοδος των Παιδαγωγικών Ακαδημιών 1933-1990, τομ. Β’, Αθήνα: Gutenberg. Νούτσος, Μ. (1979) «Η εκπαίδευση των δασκάλων: ιδεολογικές διαστάσεις και μεθοδολογικές προϋποθέσεις», Σύγχρονα Θέματα 4. Κάστανος, Θ. (1995) Το σχολείο εργασίας στη θεωρία και στην πράξη, Φωτογραφική επανέκδοση. Θεσσαλονίκη: Κώδικας.