39 Społeczeństwo i Polityka Nr 1 (50)/2017 Zamierzeniem artykułu jest analiza i wyjaśnienie dynamiki procesu implemen- tacji koncepcji ponownego założenia państwa w polityce boliwijskiej, ukazanie jego głównych tendencji z uwzględnieniem pewnych sprzeczności, na jakie się napotyka. W Boliwii to kryzys organiczny starego reżimu otworzył proces poli- tyczny ponownego założenia państwa. Idea ponownego założenia państwa jest nie tylko wyrazem postneoliberalizmu charakteryzującego się niechęcią do rozwiązań neoliberalnych, ale także dużo szerszym konceptem polegającym na przeprowa- dzeniu serii głębokich reform administracyjnych, ustawodawczych i konstytucyj- nych; jest też źródłem istotnego zwiększenia inkluzywności państwa. Biorąc pod uwagę powyższe założenia, w artykule podjąłem próbę pokazania wpływu anali- zowanej koncepcji na funkcjonowanie państwa w Ameryce Łacińskiej za pomocą egzemplifikacji (Boliwia), analizując takie zagadnienia, jak: 1) ponowne założenie państwa w sferze politycznej i gospodarczej, 2) przywrócenie państwa dotychczas wykluczonym, 3) wpływ idei ponownego założenia państwa na politykę zagra- niczną. Ponowne założenie państwa (hiszp. refundación del Estado), zdaniem części badaczy czy polityków, wydaje się być rozwiązaniem dla wielu problemów trapią- cych Amerykę Łacińską 1 . Portugalski socjolog Boaventura de Sousa Santos, 1 Jednym z najbardziej znanych przykładów polityka postulującego „ponownego założenia pań- stwa” jest obecny prezydent Boliwii Evo Morales, lider Ruchu na rzecz Socjalizmu (hiszp. Movimen- to Al Socialismo, MAS). Pod tym hasłem Morales rozpoczął wprowadzanie reform zmieniających Tomasz Rudowski Koncepcja „ponownego założenia państwa”: przypadek Boliwii