63 Magdalena Nowicka-Franczak Instytut Socjologii, Uniwersytet Lódzki Alicja Raciniewska Instytut Socjologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza Polski dyskurs modowy w perspektywie postkolonialnej 1. Krytyka postkolonialna a „sprawa polska” Perspektywa postkolonialna to interdyscyplinarna analiza zjawisk i procesów społeczno-kulturowych, użyteczna wszędzie tam, gdzie istnieją stosunki do- minacji i podporządkowania, generowane przez imperialne struktury władzy 1 . Wyłoniła się na przełomie lat 1950. i 60. wieku XX na fali ruchów narodowo- wyzwoleńczych w brytyjskich i francuskich koloniach jako społecznie zaanga- żowana teoria antyimperializmu i narzędzie walki politycznej. Pod koniec lat 1970. badania postkolonialne przeniosły zainteresowanie z polityki i ekono- mii na pole kultury i tożsamości. Analizą objęto kulturowe praktyki i dyskursy związane z „doświadczeniem kolonialnych spotkań Zachodu z resztą świata” 2 i następstwami europejskiej kolonizacji od XVI wieku do czasów współczes- nych. W świetle tej optyki, mimo dekolonizacji w połowie XX stulecia, kultura 1 V. Mishra, B. Hodge, What is Post(-)Colonialism, „Textual Practice” 1991, nr 3, s. 407. 2 E. Domańska, Badania postkolonialne, w: L. Gandhi, Teoria postkolonialna. Wprowadzenie kry- tyczne, Poznań 2008, s. 158.