43 Piotr Załęski Radzieckość w tożsamości kulturowo-społecznej we współczesnym Kirgistanie Badania ilościowe prowadzone w Kirgistanie – mimo widocz- nej w nich ambiwalentnej czy też w pewnym stopniu negatyw- nej oceny zmiany systemowej – nie dają możliwości wyciągnię- cia wniosku o braku identyfikacji społeczeństwa z Kirgistanem 1 . Co prawda w 1991 roku państwo to za swą ojczyznę uznawało oko- ło 70% Kirgizów (60% w miastach i 73% - na obszarach wiejskich) i tylko co dziesiąty Rosjanin, ale „identyfikacja państwowo-obywa- telska Rosjan stopniowo ewoluowała” 2 . Już w 1996 roku 69% re- spondentów odpowiedziało, że „deklaracja niepodległości była do- brą rzeczą”, przy czym wśród Kirgizów odsetek ten wyniósł 81%, zaś wśród Rosjan – 46% 3 . Z badań Almazbeka A. Akmatalieva przeprowadzonych na pró- bie reprezentatywnej możemy odczytać stosunek poszczególnych grup etnicznych do niepodległego Kirgistanu w 2004/2005 roku. 1 Niniejszy artykuł mógł powstać dzięki realizacji w latach 2009–2011 grantu habilitacyjnego MNiSW RP pt. Tradycyjna kultura polityczna. Nieformalne więzi spo- łeczne jako podstawa wartości i postaw społeczno-politycznych oraz zachowań poli- tycznych w Kirgistanie na tle Azji Centralnej. 2 A. Wierzbicki, Etnopolityka w Azji Centralnej. Między wspólnotą etniczną a obywatelską, Warszawa 2008, s. 189. 3 R. Gortat, Kirgistan. Natura zmiany systemowej (1990–1996), Warszawa 2009, s. 76–77.