OLENA KARAGODINA, OLGA BAIDAROVA Superwizja pracy socjalnej na Ukrainie 1. WPROWADZENIE Praca socjalna na Ukrainie to stosunkowo nowy obszar działalności zawo- dowej, który zaczął się rozwijać w latach 90. ubiegłego wieku. W ciągu 20. lat rozszerzył się zakres pomocy klientom, zmieniły się ramy prawne oraz struk- tury organizacyjne publicznego segmentu usług. Pojawiło się wiele organiza- cji, zebrano dużo doświadczeń we współpracy międzynarodowej w zakresie działań projektowych, edukacyjnych oraz interakcji na poziomie organizacji publicznych i prywatnych. Dzisiaj usługi przygotowania specjalistów pracy socjalnej w instytucjach szkolnictwa wyższego świadczy około trzydziestu wydziałów i szkół pracy socjalnej. Są powody, aby twierdzić, że od chwili uzyskania przez Ukrainę niepodległości praca socjalna ukształtowała się nie tylko jako dziedzina prak- tyki społecznej, ale także jako rodzaj aktywności zawodowej dla organizacji pomocy i zabezpieczenia osób czy grup w trudnej sytuacji życiowej, rehabili- tacji psychospołecznej i integracji, a także jako odrębna dziedzina szkolnic- twa zawodowego. 2. ORGANIZACJA PRACY SOCJALNEJ NA UKRAINIE Struktura organizacyjna i koncepcyjna publicznego sektora pracy socjalnej oraz jej perspektywy są całkiem różne od tendencji występujących wśród mię- dzynarodowej wspólnoty tych zawodów. Historia powstania pracy socjalnej na Ukrainie odzwierciedla jej ogólną sytuację niestabilności społeczno-poli- tycznej i społeczno-gospodarczej. W ciągu ostatnich lat obserwujemy kryzys, który szczególnie dotyka sferę społeczną. Po pierwsze, w systemie ukraińskiej pracy socjalnej istnieje konkurencja wśród podmiotów świadczących usługi socjalne. Taka sytuacja wpływa demo- tywująco na chęć podnoszenia własnych umiejętności.