PRACE NAUKOWE Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie Pedagogika 2016, t. XXV, nr 2, s. 375–389 http://dx.doi.org/10.16926/p.2016.25.81 Karolina STUDNICKA-MARIAŃCZYK Wzór wielokulturowości w wychowaniu panien i kawalerów z dworów ziemiańskich w Królestwie Polskim Słowa kluczowe: wielokulturowość, wzór, ziemiaństwo, wychowanie, Królestwo Polskie. Wielokulturowość, podobnie jak pojęcie wieloetniczności, jest dla histor y- ków opisujących dzieje Rzeczypospolitej terminem dość oczywistym i niewzbu- dzającym jakichś kontrowersji. Wynika to z prostej konstatacji, że Polska przez wieki była państwem wielokulturowym, wieloetnicznym, czy też wedle dzisiej- szych kryteriów – państwem wielonarodowym, opartym na koegzystencji lu- dów, kultur etnicznych i religii. Co więcej, Polska niemal od samego zarania swej państwowości była miejscem spotkania słowiańskości i chrześcijaństwa, Wschodu i Zachodu, przenikania się różnorodnych elementów, ich konfrontacji, ale i syntezy bądź równoległego współwystępowania. Dziedzictwo dawnej Rze- czypospolitej znalazło kontynuację w wielu obszarach społecznych i kultur o- wych w Królestwie Polskim, powstałym na skutek uzgodnień na kongresie wi e- deńskim. Również II Rzeczpospolita była państwem zróżnicowanym etnicznie i kulturowo, państwem wielonarodowym i wielowyznaniowym. Należy jednakże zauważyć, że termin wielokulturowości obecnie pojawia się głównie w kontekście społeczno-politycznym bądź ideologicznym, przez co zy- skuje on inne znaczenie niż tradycyjne encyklopedyczne stwierdzenie współwy- stępowania zróżnicowanych kultur na obszarze danego państwa czy regionu 1 . Dzisiejsze pojęcie wielokulturowości wywodzi się ze słownika socjologii za- chodnioeuropejskiej, z angielskiego terminu multiculturalism, a na jego seman- tykę składają się doświadczenia Zachodu, zarówno historyczne, jak i współcze- sne. Bez wnikania w szczegóły wypada jedynie wspomnieć, że multikulturalizm 1 W. Burszta, Antropologia kultury. Tematy, teorie, interpretacje, Poznań 1998, s. 150.