Katrin Steffen Druga wojna światowa i Holokaust w Polsce i w Niemczech: pamięć zbiorowa i komunikacja międzykulturowa Z myślą o Muzeum II Wojny Światowej, które ma zostać otwarte w 2015 r. w Gdańsku, jego dyrektor Paweł Machcewicz opowiedział się za „przedstawieniem własnej, polskiej narracji o II wojnie światowej i jej następstwach” (Machcewicz 2012, 82). Konieczność posiadania „własnej narracji” uzasadniał planami utworzenia w Berlinie instytucji edukacyjno-muzealnej poświęconej tematyce „wypędzeń” (→ wypędzenia ). Z wypowiedzi Machcewicza nie tylko jasno wynika, iż muzea nie przekazują „obiektywnej prawdy”, a jedynie wizje przeszłości stworzone przez historyków, dydaktyków, muzealników i polityków, ale także to, że polska i niemiecka pamięć o wojnie są ze sobą ściśle splecione. Dotyczy to również pamięci o Holokauście, chociaż tragedia ta nie była bezpośrednio związana z działaniami wojennymi. Umożliwiło to oddzielenie narracji o niej od