Piotr Chybalski Problem zakresu ochrony immunitetowej posła sprawującego funkcję członka Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy Problem zakresu ochrony immunitetowej posła na Sejm 1 , który jednocześnie sprawu- je funkcję w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy 2 (dalej: Zgromadzenie bądź ZPRE), wydaje się prima facie na tyle specyfcznym zagadnieniem, iż jego naukowa analiza jawi się jako niecelowa. Jednak nawet stosunkowo pobieżna próba zbadania prowadzi do wniosku, iż w istocie obftuje on w ciekawe zagadnienia badawcze, zarówno z perspektywy wpływu członkostwa posła w ZPRE na zakres przysługującej parlamentarzyście ochrony immunitetowej na podstawie Konstytucji RP (art. 105), jak i z perspektywy prawnomię- dzynarodowej. Odnośnie do drugiej z postawionych kwestii trzeba podkreślić, że wiążą- ce Polskę akty prawa międzynarodowego, w szczególności Statut Rady Europy przyjęty w Londynie dnia 5 maja 1949 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 118, poz. 565) – dalej: Statut RE, a tak- że Porozumienie ogólne w sprawie przywilejów i immunitetów Rady Europy sporządzone w Paryżu dnia 2 września 1949 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 23, poz. 270) – dalej: Porozumie- nie ogólne, obejmują przepisy ustanawiające sui generis ochronę immunitetową członków ZPRE. Taki stan rzeczy rodzi problem nakładania się owego reżimu prawnego na „polski” immunitet parlamentarny, prowadząc w istocie do wytworzenia się sytuacji „podwójnej” ochrony immunitetowej tych polskich parlamentarzystów, którzy zostali wybrani w skład Zgromadzenia. Uwzględniając fakt, iż problematyka ta nie została jak dotąd omówiona w polskim piśmiennictwie konstytucyjnym, podjęcie poniższych rozważań wydaje się uza- sadnione. W uzupełnieniu warto podkreślić, iż analizowane zagadnienie nie ma wyłącznie cha- rakteru teoretycznego. W polskiej praktyce parlamentarnej już kilkakrotnie zarysował się 1 Dla porządku należy stwierdzić, że w istocie niniejsze rozważania wydają się w pełni adekwatne w odniesieniu do senatorów, którzy pełnią wspomnianą w tytule funkcję. 2 Pierwotnie organ ten nosił miano Zgromadzenia Doradczego, zaś nazwę Zgromadzenie Parlamentarne uzys- kał w 1974 r. – zob. J. Jaskiernia, Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, Warszawa 2000, s. 27.