Canlı ile Cansızın Sınırında: Korona ve Posthümanizm 1 Z. Emir ÖZER – Bulut YAVUZ #koronavirüs, #posthümanizm, #antroposen Koronavirüs hakkında epeyce yazılmış ve konuşulmuş olsa da onun ortaya koyduğu olanaklar ile ilgili hala çok fazla bir şey söylenmemiştir. Burada olanaktan kasıt, eve kapanma süreci ile birlikte keşfedilen şeylere dair sınıfsal temellerden yoksun bir güzelleme yapmak değildir elbette. Eve kapanma ya da izolasyon süreci her ne kadar insanın hastalıktan korunmasına yardımcı olsa da, yalnızca bir kesime bahşedilmiş bir ayrıcalıktır. Büyük bir çoğunluk ise bu süreci olanaklı hale getirmek için hastalığa karşı savunmasız bir şekilde dışarda çalışmaktadır. Diğer yandan olanaklardan bahsederken virüsün türümüz üzerinde yarattığı korkunç yıkımın göz ardı edilmemesi de önemlidir. Burada yalnızca koronavirüs üzerinden hareketle salgın mefhumunun bize gösterdiklerine ve üzerine konuşulabilecek perspektifler e posthümanist bir ekleme yapılmaya çalışılacaktır. İnsanın gerçekten jeolojik bir süper güç haline geldiği bu insan çağında (antroposen) (Lewis and Maslin 2018, 5) (Braidotti 2013, 5) onun doğaya egemen olduğu yanılsaması bugün de devam etmektedir. İnsan edimlerinin çevresel etkilerinin hiç olmadığı kadar büyük olduğu