Wiesława Limont, Marta Mańkowska Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu Książka obrazkowa a myślenie dywergencyjne uczniów w wieku 9–10 lat. Badania eksperymentalne z wykorzystaniem książek obrazkowych Iwony Chmielewskiej Myślenie dywergencyjne Twórczość jest złożonym zjawiskiem obejmującym wiele zmiennych zwią- zanych z osobowością, myśleniem i środowiskiem (Kaufman 2011; Nęcka 2001). Zdolności twórcze, do których należy także myślenie dywergencyjne, mają charakter rozwojowy, ale ich rozwój jest nierównomierny ze spadkami i wzrostami (Gralewski, Gajda, Wiśniewska, Lebuda, Jankowska 2016), a tak- że z dłuższymi i krótszymi okresami stagnacji (Jastrzębska, Limont 2017). W edukacji szkolnej nacisk położony jest na wiedzę, i mimo że w licznych publikacjach można znaleźć problemy związane z kształceniem do twórczo- ści (Karwowski, Gajda 2010; Limont 2010; Szmidt 2013), to jednak programy edukacyjne realizowane w szkołach nie mają wiele wspólnego z kształceniem zdolności twórczych (Gralewski, Karwowski 2012), a nauczyciele mają nikłą wiedzę o twórczości i o twórczym uczniu (Karwowski, Jazurek 2010; Pufal- -Struzik 2006; Tokarz, Słabosz 2001; Wiechnik 2000). Pojęcie myślenia dy- wergencyjnego wywodzi się z koncepcji Joya Paula Guilforda (1978), który w swoim strukturalnym modelu inteligencji wskazał na istnienie myślenia konwergencyjnego i dywergencyjnego. Myślenie konwergencyjne związane jest z problemami zamkniętymi, które mają tylko jedno poprawne rozwiąza- Bobrowicz W., Żukowska A.M. (red.), Edukacja estetyczna a kształce- nie postawy kreatywnej, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej, Lublin 2017