7 Piotr Gołdyn (Konin) Współpraca Towarzystwa Katolickiej Opieki Dworcowej w Poznaniu ze Zgromadzeniem Sióstr Albertynek jako przykład działań proflaktycznych wobec zjawiska marginalizacji społecznej w świetle zachowanej korespondencji W życiu społecznym zdarzają się zjawiska, którym należy przeciwdziałać nie tylko po ich zaistnieniu, ale jeszcze przed ich potencjalnym pojawieniem się. Fachowo nazywa się to działaniem prewencyjnym, czy po prostu proflak- tycznym. Z punktu widzenia ekonomicznego chociażby proflaktyka niesie za sobą niższe koszty niż leczenie czy resocjalizacja. Do takich zjawisk należy niewątpliwie problem marginalizacji społeczne, wykluczenia, który nie jest niczym nowy. Pojawia się ono od niemalże początku istnienia ludzkości, czego przykładem jest choćby Kain, który za zabójstwo brata został w pewien sposób zepchnięty na margines. Działalność proflaktyczna powinna być prowadzona na szeroką skalę. I jak pokazuje współczesność, ale również przeszłość, jeden człowiek czy jedna organizacja, instytucja nie są w stanie same osiągnąć zakładanych przez siebie i pożądanych efektów. Są zadania, które przerastają pojedyncze jednostki czy organizacje. Przykładem wspólnych działań, których efektem miała być pomoc kobietom samotnie podróżującym, a przez to narażonym na różnego rodzaju niebezpieczeństwa natury moralnej, miało być sprowadzenie do Poznania sióstr albertynek i ich kooperatywna praca społeczna z Towarzystwem Katolickiej Opieki Dworcowej. Zakres działań proflaktycznych prowadzonych przez Towarzystwo zwiększył się bowiem w momencie wzrastające liczby emigrantów i reemigrantów przejeżdżających przez Poznań. Już w 1909 roku, a więc jeszcze pod panowaniem pruskim przy Związku Ko- biet Pracujących w Poznaniu zawiązało się stowarzyszenie pań, które postawiły sobie za cel opiekę nad kobietami pracującymi. Opieka ta miała polegać przede wszystkim na znajdowaniu dla nich zajęć odpowiednich, przystających kobiecie. Zajęć, które nie narażały by ich na utratę czci czy godności. Po dwóch latach okazało się, że nad wyraz szczególną opieką należy otoczyć te kobiety, które zagrożone są zejściem na drogę nierządu. Efektem tego było powołanie w 1911 roku, Towarzystwa Katolickiej Opieki Dworcowej w Poznaniu, które pozostawało