Acta Universitatis Wratislaviensis No 3787 Studia Linguistica XXXVI Wrocław 2017 ANNA BOROWSKA Uniwersytet Warszawski, Polska Sposoby derywacji w polskim języku IT Technologia informacyjna rozwija się bardzo szybko i efektywnie. Język, którym się posługuje do realizacji swoich celów, w skrócie nazywany językiem IT (od ang. information technology), należy niewątpliwie do grupy języków specjali- stycznych. Jest on nie tylko podzbiorem języka naturalnego, różniącego się od języka potocznego głównie słownikiem (Bojar 1993), lecz także wariantem ję- zyka ogólnego używanym przez określone grupy zawodowe i przystosowanym do możliwie precyzyjnego opisu danej gałęzi wiedzy lub techniki (Szulc 1997). Należy na wstępie zaznaczyć, że język ten może być błędnie utożsamiany z języ- kami programowania. Język IT nie jest językiem formalnym. Tak jak inne języki specjalistyczne pełni on trzy podstawowe funkcje: komunikacyjną, kognitywną i instrumentalną. Na gruncie polskim znany jest także jako język komputerowców (Cudak i Tambor 1995), język informatyki i technolekt informatyki (Borowska 2005, 2009). Zastanawiający jest jednak fakt, dlaczego język służący jednej z najprężniej rozwijających się dziedzin wiedzy nie jest przedmiotem regularnych i dogłębnych badań naukowych ani w Polsce, ani poza jej granicami. Jak wskazu- je tytuł niniejszego artykułu, niżej przedstawione rozważania dotyczą obserwacji najczęstszych sposobów derywacji w polskim języku IT. Dokonując podstawowej kategoryzacji języka IT, można wyróżnić dwa wi- doczne konteksty: 1) zastosowanie w środowisku pracy, także w dydaktyce – kontekst ściśle zawodowy; 2) zastosowanie poza informatyką, ale dotyczące informatyki: rozwiązywanie problemów, koordynacja pracy, przekład – kontekst „okołozawodowy”. Istnieje także żargon zawodowy, którym posługują się zarówno informatycy, jak i zwykli użytkownicy komputerów. Stanowi on jednak odrębne wyzwanie dla badacza. Polski język IT nie jest tworem oryginalnym, lecz językiem, na który bardzo duży wpływ ma wciąż język angielski – wiodący w tej dziedzinie wiedzy DOI: 10.19195/0137-1169.36.1 Studia Linguistica 36, 2017 © for this edition by CNS