Anatolian Congresses 7th International Social Sciences Congress BOOK OF FULL TEXT ISBN: 978-625-7341-58-5 www.anadolukongre.org Page | 1 NELSON MANDELA’NIN İDEALİST DIŞ POLİTİKASI Melih DİNÇER 1 Özet Bu makalede Güney Afrika’nın Nelson Mandela döneminde idealist bir dış politika benimsediği öne sürülmektedir. İdealist teori çalışmanın ana teorik yaklaşımı olarak kullanılmıştır. Çalışmanın metodolojik yaklaşımı için tarihselci-gelenekselci yaklaşım benimsenmiştir. Gelenekselci yaklaşım tarihsel bilgiye, kimliklere, mevcut siyasal ve ekonomik ortama önem verir, sosyal olayların bir laboratuvar ortamında incelenemeyeceğini öne sürer. Araştırmanın amacı Mandela’nın idealist bir dış politika uyguladığını ortaya koyabilmektir. Apartheid rejiminin realist dış politikasını terk etmiş, başta Namibya olmak üzere komşu ülkelere baskı yapmaktan vazgeçmiştir. Ayrıca uluslararası işbirliğine önem vermiştir. Araştırmanın sınırları Mandela dönemiyle belirlenmiştir. 1994-1999 yılları arasında Mandela’nın başkanlık yaptığı dönem incelenmiştir. Nelson Mandela 1994 yılında yapılan seçimler neticesinde iktidara gelmiş ve idealist bir dış politika benimsemiştir. İlk olarak Dışişleri Bakanlığı’nı yeniden yapılandırmış, siyahların bakanlıkta görev almasını sağlamıştır. Böylece bakanlık bünyesindeki çalışan profilini çeşitlendirmiştir. İkincisi, uluslararası örgütlere aktif katılımdır. Mandela Güney Afrika’nın uluslararası toplumun saygın bir üyesi olmasını hedeflemiştir. Üçüncüsü, Afrika Rönesansı’nın lideri olarak Güney Afrika’yı konumlandırmak istemesidir. Dördüncüsü, dış politikada evrensellik prensibinin benimsenmesidir. Evrensellik işbirliği, kolektif güvenlik ve uluslararası örgütlere aktif katılımı içeren bir yaklaşımdır. Bir ülkenin uydusu olmak yerine dış politikada farklı ülkelerle işbirliği yapmak anlamına gelir. Yukarıda ifade edilen bilgiler ışığında Mandela’nın idealist bir dış politika yaklaşımını benimsediği öne sürülebilir. Anahtar Kelimeler: Güney Afrika, Apartheid, İdealist Dış Politika, Afrika Rönesansı, Nelson Mandela. IDEALIST FOREIGN POLICY OF NELSON MANDELA Abstract In this article, it is stated that South Africa adopted an idealist foreign policy in the period of Nelson Mandela. Idealist theory is used as the main theoretical approach of the study. For the methodology of the study, historical-traditionalist approach is adopted. Traditionalist approach gives importance to historical information, identities, present political and economic environment and puts forward that social cases cannot be examined in a laboratory environment. The aim of the study is to be able to put forth that Mandela implemented an idealist foreign policy. He abandoned realist foreign policy of Apartheid regime and gave up putting pressure on neighbour countries and especially Namibia. Also, he gave importance to international cooperation. Limits of the research are determined with period of Mandela. Presidency period of Mandela between 1994-1999 years is examined. Nelson Mandela came to power as a result of 1994 elections and adopted an idealist foreign policy. First, he restructured the Foreign Ministry and ensured that blacks take role in the Ministry. In this way, he diversified personnel profile of the Ministry. Second policy was active participation in international organizations. Mandela aimed that South Africa becomes a prestigious member of international society. Third, he wanted to position South Africa as the leader of African Renaissance. Fourth, 1 Dr. Melih Dinçer, Bağımsız Araştırmacı, e-posta: melihdincerr@gmail.com ORCID: 0000-0003-3079-1512, İstanbul / Türkiye.