บทคัดย่อ บทความนี้อภิปรายการใช้พื้นที่สาธารณะเป็นถนนคนเดินแบบตลาดนัด เพื่อคลี่คลาย ความเข้าใจในปรากฏการณ์ และพลวัตของการใช้ถนนเป็นพื้นที่สาธารณะ โดยเก็บข้อมูลบน ถนนคนเดิน 15 สาย ใน 14 จังหวัดของไทย ผลการศึกษาพบว่า ถนนคนเดินไทยมีลักษณะ เฉพาะตัวทั้งเชิงขนาด องค์ประกอบกายภาพ สังคม วัฒนธรรม การจัดวางและใช้พื้นที่ และ การบริหารจัดการ โดยมีลักษณะร่วมกันจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู ้และท�าตามกันมา ถนนคนเดิน ไทยเน้นส่งเสริมการท่องเที่ยว เศรษฐกิจชุมชน สังคม วัฒนธรรมเป็นหลัก และเกี่ยวข้องไม่มาก นักกับการสร้างเสริมสุขภาพและสิทธิเสรีภาพการเดินเท้า การอภิปรายผลวิจัยพบว่า ถนนคน เดินไทยสะท้อนการใช้ถนนเป็นพื้นที่สาธารณะ ผนวกตลาดนัดซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่สาธารณะในวิถี ไทย องค์ความรู ้จากวิจัยนี้ได้ชี้ให้เห็นถึงพลวัตของใช้พื้นที่สาธารณะเมืองของไทยในวิถีสังคมตะวัน ออกที่เป็นประโยชน์เชิงวิชาการและปฏิบัติแก่การพัฒนาพื้นที่สาธารณะเมือง งานวิจัยนี้เสนอแนะ ให้ทุกภาคส่วนช่วยกันระดมความรู้และประสบการณ์เพื่อพัฒนาถนนคนเดินในระยะยาว ค�ำส�ำคัญ: ถนนคนเดิน พื้นที่สาธารณะ การเดินเท้า ตลาด เมือง Abstract This paper discusses the use of public space for walking street markets in order to understand the dynamics of this usage. Based on feldwork in 15 walking streets in 14 provinces of Thailand, the fndings reveal that walking street markets can be found in a variety of sizes, spatial and social elements, and spatial management. At the same time, there are many characteristics shared by walking streets with socio-cultural การใช้พื้นที่สาธารณะเป็นถนนคนเดินแบบตลาดนัด ในเมืองของไทย The Use of Public Space for Walking Street Market in Thai Urban Cities ระวิวรรณ โอฬารรัตน์มณี 1 / วีระ สัจกุล 2 Rawiwan Oranratmanee / Veera Sachakul วารสารสังคมลุ่มนํ้าโขง : ปีที่ 8 ฉบับที่ 3 กันยายน-ธันวาคม 2555 หน้า 121-142 Journal of Mekong Societies : Vol.8 No.3 September-December 2012, pp. 121-142 1 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจ�าสาขาวิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 2 รองศาสตราจารย์ ที่สถาบันอาศรมศิลป์