Med. Weter. 2013, 69 (2) 124 Opis przypadku Case report Nicienie Dirofilaria repens s„ szeroko rozpowszech- nionymi w po‡udniowej Europie paso¿ytami psów, kotów i dzikich miŒso¿ernych. Lokalizuj„ siŒ w tkan- ce ‡„cznej podskórnej i miŒdzymiŒniowej, powodu- j„c dirofilariozŒ podskórn„. Samice nicieni rodz„ liczne larwy I stadium zwane mikrofilariami. flywicielami porednimi i przenosicielami (wektorami) omawianych nicieni s„ liczne gatunki komarów nale¿„ce do rodza- jów: Anopheles, Aedes i Culex. Komary podczas ¿e- rowania pobieraj„ krew zara¿onych zwierz„t wraz ze znajduj„cymi siŒ w niej mikrofilariami. Dla rozwoju tych larw do stadium inwazyjnego niezbŒdna jest tem- peratura nie ni¿sza ni¿ 14°C. Mikrofilarie w okresie od 24 godzin do 3 dni przedostaj„ siŒ z jelita owadów do cewek Malpighiego, gdzie rosn„ i liniej„ dwukrot- nie. Po osi„gniŒciu stadium inwazyjnego migruj„ do g‡owy komara i lokalizuj„ siŒ w jego narz„dach gŒbo- wych. Okres, w którym larwy osi„gaj„ stadium inwa- zyjne, jest uzale¿niony od gatunku komara oraz tem- peratury rodowiska i waha siŒ od 10 do 21 dni. Pod- czas nastŒpnego pobierania krwi przez komara larwy inwazyjne wnikaj„ pod skórŒ ¿ywiciela ostatecznego i po up‡ywie 13-14 dni oraz kolejnej lince osi„gaj„ IV stadium. Wówczas larwy rozpoczynaj„ wŒdrówkŒ do miejsc swojej sta‡ej lokalizacji. W czasie wŒdrówki jeszcze raz liniej„ i w okresie od 6 do 9 miesiŒcy osi„- gaj„ dojrza‡oæ p‡ciow„. Dojrza‡e nicienie ¿yj„ od 2 do 4 lat (1, 8, 20). W ostatnich latach rodzim„ dirofilariozŒ psów wy- wo‡ywan„ przez D. repens stwierdzono w 2005 r. na S‡owacji (18), w 2006 r. w Czechach (19), oraz w 2009 r. w Holandii, Niemczech i Austrii (9, 12, 16). Ekstensywnoæ inwazji psów stwierdzona w 2009 r. w kilku ogniskach w centralnej Polsce waha‡a siŒ od 24,1% do 60% (3). Obserwowany zasiŒg dirofilariozy przesuwa siŒ na pó‡noc, co jest prawdopodobnie skut- kiem globalnego ocieplenia (6). Poni¿ej opisano przypadek obecnoci nicienia D. re- pens w mi„¿szu j„dra psa. Materia‡ i metody ZwierzŒta. Pies A (owczarek niemiecki, samiec, lat 8, przebywaj„cy w jednostce wojskowej w woj. mazowiec- kim) z powiŒkszonym lewym j„drem zosta‡ skierowany na kastracjŒ. W trakcie pobierania wycinka do badaæ histopa- tologicznych z usuniŒtego j„dra w jego mi„¿szu stwierdzo- Przypadek wykrycia nicienia Dirofilaria repens w j„drze psa* ) ALEKSANDER W. DEMIASZKIEWICZ, JACEK KARAMON*, AGNIESZKA JASIK** Instytut Parazytologii im. W. Stefaæskiego PAN, ul. Twarda 51/55, 00-818 Warszawa *Zak‡ad Parazytologii, **Zak‡ad Anatomii Patologicznej Paæstwowego Instytutu Weterynaryjnego Paæstwowego Instytutu Badawczego, Al. Partyzantów 57, 24-100 Pu‡awy Demiaszkiewicz A. W., Karamon J., Jasik A. Case of Dirofilaria repens in a testis of a dog Summary Dirofilariasis caused by Dirofilaria repens nematodes is a parasitosis occurring in dogs, cats and wild carnivores in southern Europe. In Poland it was found for the first time in 2009 in dogs in the Mazovian Province. The nematodes of that species are mostly found in nodules located in the subcutaneous connective tissue or intramuscular connective tissue of the trunk and legs. The aim of this paper was to describe a case D. repens nematode located in a dogs testicular parenchyma. An eight-year-old German shepherd dog was found to have an enlarged left testis. After castration, during the extraction of a sample from the removed testis for histopathological examination, an oval, three-centimeter-wide cyst filled with clear liquid was found. Inside the cyst, a long, spirally rolled white nematode was detected a mature female belonging to the D. repens species. In the dogs blood, microfilariae of that parasite were also identified. The histopathological examination of the cyst wall showed the presence of a tumor composed of Leydig cells of a cyst-vascular type. The dog came from the Mazovian Province and had never been away, which suggests that this was a native invasion. This is the first case of D. repens in an intra-testicular location in a dog. Keywords: Dirofilaria repens, dog, testis, Leydig cell tumor * ) Badania sfinansowane ze rodków Narodowego Centrum Nauki w ramach grantu Nr N N308 560540.