41 Nie/pełno/sprawności Arleta Galant Literatura z niepełnosprawnościami. Zarys możliwych lektur Moje uwagi o literaturze z niepełnosprawnościami chciałabym utrzymać w niezbędnych ryzach, a równocześnie w koniecznym zarysie. Wybór czy- tanych przeze mnie tekstów jest bardzo niewyczer- pujący – pomijam wiele utworów literackich opo- wiadających o niepełnosprawnościach. Mój szkic ma przy tym strukturę alinearną, punktową, nie zależy mi bowiem na ustaleniu arbitralnych meto- dologicznych aliansów, interesuje mnie namysł nad literaturą polską w kontekście współczesnych krytycznych studiów o niepełnosprawności, co w moim przekonaniu wciąż jeszcze wymaga analiz rozpoznawczych, sondująco-zarysowujących, otwartych na propozycje nowych i dodatkowych odczytań. Ale to nie wszystko. Piszę tutaj o doświadczeniu niepełnospraw- ności, lecz nie jestem pewna, co to znaczy. Nie mogę być tego pewna. Rosemarie Garland-Thom- son podkreśla, że ta niepewność dotyczy również większości osób niewpisujących się w „sprawną normę”, można bowiem, będąc osobą z niepełno- sprawnością, nie wiedzieć, jak nią być, można, będąc osobą z niepełnosprawnością, nie wiedzieć, w jaki sposób opowiedzieć bycie nią [10]. Zarys wydaje mi się ważnym sojusznikiem poszukiwania w literaturze odpowiedzi na pytania z tą niewiedzą związane. 1. Doświadczenie niepełnosprawności coraz czę- ściej pojawia się w polu zainteresowania już nie tylko socjologii i pedagogiki, ale także nauki o literaturze. Na gruncie polskim, bo o literaturę polską idzie tu przede wszystkim – niepełno- sprawność jako temat, a nawet problem bywała i bywa obecna w badaniach nad literaturą dzie- cięcą (dla dzieci) [Zabawa; Wolanin; Fidowicz]. Zwróćmy uwagę, iż fakt, że mowa o temacie, Instytut Literatury i Nowych Mediów Uniwersytetu Szczecińskiego