33 Tiyatro Araştırmaları Dergisi, 40:2015/2 • ISSN: 1300-1523 ÖZET Tragedya kahramanı sınır bir varlık olarak, ölüme/sona-doğru olan varolu- şu ile ancak zamanın lineer akışını kıran bir aşkınlıkla deneyimlenebilecek ölümsüzlük varoluşu arasındaki salınıma yerleşir. Tragedya kahramanının sınırlı, yitimli, “ölüme doğru varlık” oluşu ve nihayetinde yok oluşu, onun var olanla kurduğu ilişkiyi açığa çıkarır. Trajik “uç eylem”, kahramanı ölüme olan yazgısına doğru dönüşsüz bir biçimde ilerletirken bu uç eylemin aşkınlığı kah- ramanı bir sınıra getirir ve “deneyimlenemeyen” yoluyla ölümsüzlük edimi- ni görünüşe çıkarır. Bu makalede üzerinde durulmak istenen temel düşünce Antigone’nin ölüm/ebediyet ve yurtsuzluk deneyimlerinin ve trajik varoluş biçiminin varlıkla hiçlik arasında bir geçit, bir sınır olduğudur. Antigone, Sophokles, trajik varoluş, yurtsuzluk, deneyimlenemeyen ABSTRACT Tragic hero, as a liminal creature, settles among the oscillation between its existence towards the death/the end and its existence towards immortality which can only be experienced with a trancendency that interrupts the lineer motion of time. Limited, absence and "towards death" existence of tragic hero and his eventual end reveals the relationship between him and existential. Te tragic "supreme action" , moves the hero irreversibly to his doom, trancendence of the supreme action brings him to a verge, and uncloacks the act of immortality by means of "the inexperienceable". Keynote of this article is that Antigone's experience of death/literature and rootlesness, and his tragic existence manner is a gateway, a border between existence and nothingness. Antigone, Sophocles, tragic existence, rootlesness, the inexperianceable Antigone’nin Trajik Varoluşu ve Yurtsuzluk Deneyimi ANTİGONE’NİN TRAJİK VAR OLUŞU VE YURTSUZLUK DENEYİMİ Antigone’s Tragic Existence and Experience of Rootlesness Gülşah Erdem* * Araştırma görevlisi, Ankara Üni- versitesi Tiyatro Bölümü doktora öğrencisi