46 Cilt: 1 Sayı: 1 Yıl: 2021 Derleme Makalesi / Review Article E-ISSN: 2792-0577 Toplum 5.0’da İnsan Kaynakları Yönetiminin Robotik Kaynaklar Yönetimiyle İşbirliğinde Açmazı ve Bir Çözüm Önerisi A. Aslan ŞENDOĞDU * * Necmettin Erbakan Üniversitesi, Uygulamalı Bilimler Fakültesi, Finans ve Bankacılık Bölümü, Konya, Türkiye, asendogdu@erbakan.edu.tr (Corresponding Author/Sorumlu Yazar) Makale Bilgileri ÖZ Makale Geçmişi Geliş: 11.11.2021 Kabul: 16.12.2021 Yayın: 29.12.2021 Toplum 5.0, 2017’de Japonya Başbakanı Shinzo Abe tarafından Endüstri 4.0’ın bir uzantısı, toplumların gelişiminin beşinci aşaması olarak “Süper Akıllı Toplum” ifadesiyle öne sürülmüştür. Toplum 5.0’ın amacı; toplumun teknolojik gelişmeleri içselleştirmesi, böylelikle inovatif bir toplum olarak yaşam kalitesini artırmayı hedeflemesidir. Teknolojik gelişmelerle birlikte robotların yaşamımızın bir parçası haline gelmeye başladığı günümüzde, İnsan Kaynakları Yönetiminin insanı ikame eden yönüyle robotik kaynakların gücünden yararlandığı, onları yönettiği Robotik Kaynaklar Yönetimini de kapsayacak şekilde evrilmesi bir zorunluluk olmaktadır. Çalışmanın amacı; Toplum 5.0 sürecinde İnsan Kaynakları Yönetiminin, Robotik Kaynaklar Yönetimi ile işbirliğinde (robotik kaynaklardan yararlanmada) sınır olması gerektiğine dikkat çekmektir. Dünya genelinde ekonomide konjonktürel daralma, krizler, salgınlar vs. ile zaman zaman artan işsizlik oranları bazı kaygıları beraberinde getirmektedir. İşsizliğin gelecekte daha da artmasına yönelik bir tehditte robotik kaynaklardan yararlanmanın her geçen gün daha da yaygınlaşmasından gelmektedir. Bu yaygınlaşmada bir sınır olup olmayacağı, sınır olmaması halinde ortaya çıkabilecek açmazın olası vahim sonuçlarının tartışılması gereken elzem bir konu olduğu açıktır. Bu açmazın çözümünde, İnsan Kaynakları Yönetiminin Robotik Kaynaklar Yönetimi ile işbirliğinde bir sınır olması gerektiği düşünülmektedir. Bunun tüm ülkeleri ve dünyayı sarabilecek bir sorun olduğu, tıpkı dünyada iklim değişikliğinin olumsuz sonuçlarına odaklı Kyoto Protokolüne benzer bir protokol geliştirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Buna yönelik olarak Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) tarafından sınırlamaya ilişkin protokolün kurallarının/yaptırımlarının ortaya konulması gereken “Pareto Optimumu Protokolü” önerilmektedir. Bu bağlamda, “Pareto Optimumu Protokolü” ile İnsan Kaynakları Yönetimi ve Robotik Kaynaklar Yönetiminin işbirliğinde bir sınır olması gerektiği, bunun Pareto Optimumunda 20/80 oranında olduğu gibi %80 insan kaynağı kullanımı ve robotik kaynak kullanımının %20 ile sınırlı tutulması gerektiği önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Toplum 5.0, İnsan Kaynakları Yönetimi, Robot, Robotik Kaynaklar Yönetimi, Pareto Optimumu. Dilemma of Human Resources Management in Collaboratıon with Robotic Resources Management in Socıety 5.0 and a Solution Proposal Article Info ABSTRACT Article History Received: 11.11.2021 Accepted: 16.12.2021 Published: 31.12.2021 Society 5.0 was proposed by Japanese Prime Minister Shinzo Abe in 2017 with the phrase “Super Smart Society” as the fifth stage in the development of societies as an extension of Industry 4.0. The aim of Society 5.0 is to be adopted technological Developments by society, thus aiming to increase the quality of life as an innovative society. Today, when robots have become a part of our lives with technological developments, it becomes a necessity for Human Resources Management to evolve including Robotic Resources Management, which uses the power of robotic resources with its human-substituting aspect and manages them. The aim of this study is to take attention to the necessity of limiting the collaboration between Human Resources Management and Robotic Resource Management (utilizing robotic resources) in the Society 5.0 process. The cyclical recession in the economy, crises, epidemics, etc. and unemployment rates that increase from time to time around the world have arisen some concerns. A threat to further increase in unemployment in the future occurs due to the widespread use of robotic resources. It is clear that whether there will be a limit in this widespread use, and if there is no limit, the possible very dangerous consequences of the dilemma is an essential issue that needs to be discussed. In the solution of this dilemma, it is thought that there should be a limit in collaboration between Human Resources Management and Robotic Resource Management. It is argued that this is a problem that can affect all countries and the world, and that a protocol similar to the Kyoto Protocol should be developed, focusing on the negative consequences of climate change in the world. For this purpose, the “Pareto Optimum Protocol” is recommended by the International Labor Organization (ILO), in which the rules/sanctions of the protocol regarding the limitation should be revealed. In this context, it is suggested that there should be a limit on the collaboration of Human Resources Management and Robotic Resources Management with the “Pareto Optimum Protocol”, and this should be limited to 80% use of human resource and 20% use of robotic resource, as this is 20/80 in Pareto Optimum. Keywords: Society 5.0, Human Resources Management, Robot, Robotic Resource Management, Pareto Optimum Atıf/Citation: Şendoğdu A.A. (2021). Toplum 5.0’da insan kaynakları yönetiminin robotik kaynaklar yönetimiyle işbirliğinde açmazı ve bir çözüm önerisi, Five Zero, 1(1), 46-56. “This article is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License (CC BY-NC 4.0)”