Mieczysław BALOWSKI Poznań Ośrodki bohemistyczne w Polsce Nauczanie języka i literatury czeskiej w Polsce posiada długoletnią tradycję. Pierwsze wykłady z języka i literatury czeskiej zostały odnotowane w historii Uni wersytetu Jagiellońskiego i datująsię na rok 18181. Nawet jeśli regularne studia bohe- mistyczne wprowadzono na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie najwcześniej rozpo częto kształcenie polskich bohemistów, w roku 1950, to jednak trudno pominąć wcze śniejsze formy propagowaniajęzyka i literatury czeskiej - czy przekazywania wiedzy o literaturze czy języku czeskim - w formie albo wykładów dla osób zainteresowa nych, albo studiów stawistycznych (dzisiaj rozumianych jako kierunek slawistyka ogólna). Już bowiem sam fakt, Ze znalazło się tyle osób, by uruchomić kursowe wykłady bohemistyczne, świadczy o zainteresowaniu tą problematyką od początku XIX wieku. I zainteresowanie to nie spada, a wręcz przeciwnie. Podczas gdy w roku 1950 istniała tylko jedna bohemistyka w Polsce (na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie), to w roku 2008 jest ich 12, z czego w 4 ośrodkach kształci się w pełnym cyklu magisterskim filologicznym (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Śląski w Katowicach, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Wro cławski), w jednym - w pełnym cyklu magisterskim kulturoznawczym (Uniwersytet Warszawski), w 4 - w cyklu licencjackim filologicznym (Uniwersytet Opolski, Pań stwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nysie, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Raciborzu, Akademia Techniczo-Humanistyczna w Bielsku-Białej) i w trzech jako specjalność innego kierunku filologicznego (Uniwersytet im. Marii Curie Skło dowskiej w Lublinie, Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, i Uniwersytet Szczeciński). Rozpatruje się także możliwość utworzenia specjalności bohemistycz- nej lub przynajmniej lektoratu języka czeskiego w innych uczelniach polskich. Można więc powiedzieć, że obecnie nauka języka i literatury czeskiej odbywa się na kilku poziomach, poczynając od najniższego (w rozumieniu dydaktyki uniwer syteckiej), tzn. od nauki na lektoracie języka czeskiego, a kończąc na studiach magi sterskich z zakresu filologii czeskiej. Jest to zależne od kilku czynników. Po pierwsze od tego, czy dany ośrodek posiada wystarczającą kadrę pedagogiczną, aby uzyskać prawo prowadzenia studiów filologicznych na poziomic licencjackim lub magister skim. Po drugie od tego, jakie jest zapotrzebowanie na absolwentów filologii cze skiej, jaką mają oni możliwość wyjazdu na studia do Czech, a następnie podjęcia pra 1 Por. T. Z. Orłoś, Krakovska bohemistika, „Price z dejin slavistiky” VI, 1982, s 125. 449