Jan Grosfeld, Stosunek do Żydów i judaizmu jako warunek drogi do jedności chrześcijan, [w:] O co chodzi w ekumenizmie? Czym jest dialog? Podstawowe idee Vaticanum II pół wieku później, red. Marek Kita, Kraków 2015, s. 131–155. DOI: http://dx.doi.org/10.15633/9788374384551.09 Jan Grosfeld Stosunek do Żydów i judaizmu jako warunek drogi jedności chrześcijan Pragnę postawić tezę, która moim zdaniem ma centralne znaczenie dla chrześcijaństwa. Otóż jestem głęboko przekona- ny, że odnajdywanie żydowskich korzeni chrześcijaństwa sta- nowi fundamentalny warunek realizacji jedności różnych wy- znań chrześcijańskich. Podział chrześcijan jest skandalem dla świata, gdyż Bóg jest jednością, harmonią, owym hebrajskim shalom, za którym tęskni ludzkie serce. Źródłem podziału są za- wsze, jak mówi św. Paweł, „duchowe siły zła”. Jezus Chrystus wymienia dwa znaki rozpoznawcze chrześcijan: miłość i jed- ność. W tym wyraża on swą żydowskość, czyli nadzieję me- sjańską: obecność Boga, Szekina, rozpięła swój namiot na zie- mi. Dzięki paschalnemu wydarzeniu Jezusa z Nazaretu do tego namiotu ma wstęp każdy. Przeczuwa to XX-wieczna flozofa dialogu, która relację z innym, z drugim człowiekiem, traktu- je jako newralgiczne miejsce, w którym doświadczamy wiel- kich ograniczeń, barier, podważających sens życia. Sięgać do żydowskiego źródła, z którego rodzi się cała historia zbawie- nia, oznacza stawiać na nogi to wszystko, co w historii stanę- ło na głowie. Celem religii jest wiązać ludzi z Bogiem, a tym sa- mym ze sobą na gruncie pewnym, który nie będzie zawodził, nie na ludzkim rozumie, projekcjach i utopiach. Religia chrze-