1. Wprowadzenie Współczesne możliwości i wyzwania komunikacyjne stawiają przed lingwisty- ką jako samodzielną dyscypliną badawczą nowe zadania, które dotyczą zarów- no samego przedmiotu badań – tekstu, jak i jego metod analizy. Jeśli pomyślimy o takich codziennych formach komunikacji bądź rodzajach tekstu, jak pierwsze strony gazet i czasopism, teksty reklamowe, informacje w przestrzeni miejskiej, hiperteksty w internecie i urządzeniach mobilnych, dostrzegamy nie tylko nie- przerwany strumień informacji, lecz także nieodłączną obecność i korelację zna- ków językowych, wizualnych i akustycznych. Od strony recepcji wizualnej trudno w tak strukturalnie, semantycznie i funkcjonalnie bogatym środowisku komu- nikacyjnym oddzielić język od obrazu i obraz od języka. Języki i obraz tworzą jedność w naszym codziennym odbiorze tekstów w mediach analogowych i cyfro- wych. I chyba tylko dźwięk melodyczny lub słowo mówione wydają się mieć tak wyraźne cechy, dzięki którym jesteśmy w stanie owe teksty zaliczyć do systemu audytywnego, choć i te mogą wywołać u odbiorców tzw. obrazy mentalne, pełne emocji i skojarzeń. Ścisłe komunikacyjne partnerstwo języka i obrazu, bo o współgraniu i uzupeł- nianiu, a nie przeciwieństwie należy tutaj mówić, zdominowało teksty prasowe, internetowe i cyfrowe, aby później trwale zdeterminować przyzwyczajenia per- cepcyjne i receptywne użytkowników. Dziś nie wyobrażamy sobie ani nawigacji samochodowej, systemu operacyjnego w komputerze lub w telefonie komórko- wym, ani strony internetowej czy wreszcie pierwszej strony dowolnego magazynu prasowego bez szerokiej palety kolorów, zdjęć, tytułów i podtytułów oraz czcionek różnej wielkości. Roman Opilowski ORCID: 0000-0002-0104-7527 Uniwersytet Wroclawski Tekst multimodalny w germanistycznych i polonistycznych badaniach interdyscyplinarnych