Turkiye Klinikleri J Ophthalmol 2014;23(1) 42 Eviserasyon Yapılan Olgularda Orbital İmplant Açılım ve Atılım Sonuçları ÖZET Amaç: Eviserasyon yapılan ve orbita içi implant yerleştirilen hastalarda gelişen açılma/atılma sıklığını değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: 1999-2011 yılları arasında klasik ve üst temporal sklerotomi yöntemiyle eviserasyon (ÜTSE) ameliyatı yapılan ve orbita içi implant yerleştirilen 213 hastanın kayıtları geriye dönük tarandı. Açılma/atılma komplikasyonu altı hastada saptandı. Açılma veya atılma gözlenen hastaların yaşları, ameliyat öncesi tanıları, yapılan ameliyat türü, implant tipi, atılım zamanı ve yapılan tedavileri irdelendi. Bulgular: Ortalama takip süresi 6,1 yıldı (2-10 yıl). Beş olguda açılım ve bir olguda atılım komplikasyonu görüldü. Açılma/atılma süresi ortalama 27,33±27,03 hafta (2-52 hafta) idi. ÜTSE yapılan 113 hastadan 3 (%2,6)’ünde, açılım, klasik evise- rasyon uygulanan 100 hastadan 2 (%2)’sinde açılım ve 1 (%1) olguda, implant atılımı saptandı. Gruplar arasında anlamlı fark görülmedi (p=0,667). Medpor implant yerleştirilen 107 hastanın 4 (%3,7)’ünde açılım, akrilik implant yerleştirilen 20 olgunun 1 (%5)’inde açılım ve 1 (%5) olguda atı- lım görüldü. Gruplar arasında anlamlı fark görülmedi (p=0,064). Olgular yara sütürasyonu, fasya lata ve dudak mukozası grefti, kornea eksizyonu ve implantın tıraşlanarak küçültülmesi, implant deği- şimi ile tedavi edilmiştir. Sonuç: Komplikasyon oranı açısından cerrahi teknik veya implant türleri arasında anlamlı fark bulunmasa da, açılım komplikasyonu akrilik ve medpor yerleştirilen hastalarda daha sık görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Orbita implantları; göz eviserasyonu ABSTRACT Objective: To describe the exposure and extrusion rates in patients with orbital implants undergone evisceration surgery. Material and Methods: The medical records of 213 patients who had undergone classical or upper temporal sclerotomy evisceration (UTSE) operation between 1999- 2011 years, was analysed retrospectively. Six patients with exposure/extrusion were found. Those patients’ ages, preoperative diagnosis, surgical techniques, implants types, exposure time and treat- ment after complication were noted. Results: The mean follow-up period was 6.1 years (2-10 years). Five cases had exposure complication and a case had extrusion complication. The mean exposure/ extrusion time was 27.33±27.03 weeks (2-52 weeks). Three of 113 patients who had undergone UTSE surgery (2.6%) and two of 100 patients who had undergone classical evisceration technique (2%) had exposure complications. A case in classical evisceration patients (1%) had extrusion com- plications. There was no statistically significant difference between surgical techniques (p=0,667). Four of 107 patients with medpor implant (3.7%) and one of 20 patients (5%) with acrylic implants had exposure complications. A case within acrylic implant group had extrusion complication. There wasn’t statistically significant difference between orbital implant groups (p=0,064). The compli- cated cases were treated with primary wound closure, fascia lata and mucous membrane grafting, corneal excision, shaving or changing orbital implants. Conclusion: Although there weren’t signif- icant differences in complication rates between surgical techniques or implant types, the exposure complication was more common in patients with acrylic and medpor implants. Key Words: Orbital implants; eye evisceration Turkiye Klinikleri J Ophthalmol 2014;23(1):42-7 Sibel ÖSKAN, a Sinan ÇALIŞKAN, a Özlen RODOP ÖZGÜR, b Levent AKÇAY c a Göz Hastalıkları Kliniği, Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Van b Göz Hastalıkları Kliniği, Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, c Dünya Göz Hastanesi, İstanbul Geliş Tarihi/Received: 08.10.2013 Kabul Tarihi/Accepted: 06.02.2014 Yazışma Adresi/Correspondence: Sinan ÇALIŞKAN Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Göz Hastalıkları Kliniği, Van, TÜRKİYE/TURKEY drscaliskan@gmail.com Copyright © 2014 by Türkiye Klinikleri ORİJİNAL ARAŞTIRMA