DĐYABETĐK AYAK SENDROMLU 142 OLGUNUN RETROSPEKTĐF DEĞERLENDĐRĐLMESĐ Yusuf ÖZKAN ve Ark.
Turkiye Klinikleri J Endocrin 2004, 2
191
Diyabetik ayak lezyonları yüksek mortalite ve
morbidite nedeniyle, hem diyabetik hasta için hem
de takip eden hekim için önemli bir sağlık
sorunudur. Diabetes Mellituslu (DM) hastaların
yaklaık dörtte birinde ayak problemleri
görülmekte ve hastanede en sık ve en uzun yatı
nedenlerinden birisini oluturmaktadır.
1-6
ORĐJĐNAL ARATIRMA / ORIGINAL RESEARCH.
Diyabetik Ayak Sendromlu 142 Olgunun
Retrospektif Değerlendirilmesi
RETROSPECTIVE EVALUATION OF 142 CASES WITH DIABETIC FOOT SYNDROME
Dr. Yusuf ÖZKAN,
a
Dr. Ramis ÇOLAK,
a
Dr. Kutbettin DEMĐRDAĞ,
b
Dr. M. Alpagan YILDIRIM,
c
Dr. Göksel ÖZALP,
d
Dr. Süleyman Serdar KOCA
d
a
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları BD,
b
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD,
c
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi AD,
d
Đç Hastalıkları AD, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, ELAZIĞ
Özet
Amaç: Diyabetik ayak lezyonları yüksek mortalite ve morbiditesi
olan, alt extremiteyi ve hayatı tehdit eden bir durumdur. Non-
travmatik amputasyonların %50-70’i diyabetik hastalarda ger-
çeklemektedir. Alt ekstremite amputasyon riski diyabetiklerde,
diyabetik olmayanlardan 15 kat daha fazladır. Çalımamızda
kliniğimizde takip ettiğimiz diyabetik ayak sendromlu hastala-
rımızı retrospektif olarak değerlendirdik.
Gereç ve Yöntemler: Yaları ortalama 58.0±11.5 yıl olan 92 erkek,
50 kadın toplam 142 diyabetik ayak sendromlu hasta takip e-
dildi. 8 hastada (%5.6) Tip 1 DM, 134 hastada (%94.4) tip 2
DM mevcuttu. Diyabet tedavisi olarak 73 hasta (%51.8)
insülin, 64 hasta (%45.1) oral hipoglisemik ilaç kullanmakta
iken, 4 hasta (%2.8) diyabet için herhangi bir tedavi
almıyordu. 124 hastada (%87.32) diyabetik retinopati, 125
hastada (%88.02) periferik nöropati ve 125 hastada (%88.02)
diyabetik nefropati mevcuttu.
Bulgular: Hastaların hastaneye bavuru anında diyabetik ayak enfek-
siyonu Wagner sınıflamasına göre evrelendirildiğinde; 28 hasta
(%19.7) evre 1, 48 hasta (%33.80) evre 2, 37 hasta (%26.05) ev-
re 3, 24 hasta (%16.90) evre 4 ve 5 hasta (%3.52) evre 5 olarak
değerlendirildi. Hastaların 66’sında (%46.47) osteomiyelit sap-
tandı. Hastaların 81’i (%57.04) tıbbi tedavi ile düzelirken,
48’ine (%33.80) parmak ampütasyonu, 13’üne de (%9.15) a-
yak/diz altı ampütasyonu yapıldı.
Sonuç: Ülkemizde diyabetik hasta eğitiminin yeterli olmaması ve
hastaların enfeksiyon ilerledikten sonra hastaneye bavurmaları
amputasyon oranını artırmaktadır. Bu yüzden diyabetik hasta e-
ğitimine, özellikle de ayak bakımına daha fazla önem vermemiz
ve zaman ayırmamız gerektiği görülmektedir.
Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, diyabetik ayak sendromu,
amputasyon
Turkiye Klinikleri J Endocrin 2004, 2:191-195
Abstract
Objective: Diabetic foot lesions are a condition that have high mortal-
ity and morbidity and that threaten lower limb extremities and
life. 50-70% of non-traumatic amputations are performed on
diabetic patients. The risk of lower limb extremity amputation in
diabetics is fifteen times more than that in non-diabetics. In the
present study we retrospectively evaluated the patients with dia-
betic foot syndrome whom we followed in our clinic.
Material and Methods: The evaluation included 142 diabetic foot
syndrome patients whose mean age was 58.0±11.5 years and of
whom 92 were males and 50 were females. Eight patients
(5.6%) had Type 1 Diabetes Mellitus (DM) and 134 (94.4%)
had Type 2 DM. As diabetes treatment, 73 patients (51.8%)
were receiving insulin and 64 patients (45.1%) oral hypoglyce-
mic agents, while 4 patients (2.8%) were not receiving any
treatment at all. Of the 142 patients, 124 (87.32%) had diabetic
retinopathy, 125 (88.02%) had peripheral neuropathy and 125
(88.02%) had diabetic nephropathy.
Results: The evaluation of diabetic foot infection on presentation
according to Wagner classification showed that 28 patients
(19.7%) were stage 1, 48 patients (33.80%) were stage 2, 37 pa-
tients (26.05%) were stage 3, 24 patients (16.90%) were stage 4
and 5 (3.62%) were stage 5. Sixty-six patients (46.47%) were
found to have osteomyelitis. Eighty-one patients (57.04%) re-
sponded to and recovered after therapy, while 48 (33.80%) had
toe and 13 (9.15%) had lower limb amputation.
Conclusion: Insufficiency of diabetic patient education in our country
and patients’ presenting themselves after the infection pro-
gresses increases amputation rate. Therefore it is seen that we
need to give more attention and devote more time to foot care.
Key Words: Diabetes mellitus, diabetic foot syndrome,
amputation
Geli Tarihi/Received: 20.02.2004 Kabul Tarihi/Accepted: 19.10.2004
Bu makale 14-18 Mayıs 2004 tarihinde Belek/Antalya’da yapılan
40. Ulusal Diyabet Kongresi’nde poster olarak sunulmutur.
Yazıma Adresi/Correspondence: Dr. Yusuf ÖZKAN
Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları BD
23200, ELAZIĞ
Copyright © 2004 by Türkiye Klinikleri