DĐYABETĐK AYAK SENDROMLU 142 OLGUNUN RETROSPEKTĐF DEĞERLENDĐRĐLMESĐ Yusuf ÖZKAN ve Ark. Turkiye Klinikleri J Endocrin 2004, 2 191 Diyabetik ayak lezyonları yüksek mortalite ve morbidite nedeniyle, hem diyabetik hasta için hem de takip eden hekim için önemli bir sağlık sorunudur. Diabetes Mellituslu (DM) hastaların yaklaık dörtte birinde ayak problemleri görülmekte ve hastanede en sık ve en uzun yatı nedenlerinden birisini oluturmaktadır. 1-6 ORĐJĐNAL ARATIRMA / ORIGINAL RESEARCH. Diyabetik Ayak Sendromlu 142 Olgunun Retrospektif Değerlendirilmesi RETROSPECTIVE EVALUATION OF 142 CASES WITH DIABETIC FOOT SYNDROME Dr. Yusuf ÖZKAN, a Dr. Ramis ÇOLAK, a Dr. Kutbettin DEMĐRDAĞ, b Dr. M. Alpagan YILDIRIM, c Dr. Göksel ÖZALP, d Dr. Süleyman Serdar KOCA d a Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları BD, b Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD, c Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi AD, d Đç Hastalıkları AD, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, ELAZIĞ Özet Amaç: Diyabetik ayak lezyonları yüksek mortalite ve morbiditesi olan, alt extremiteyi ve hayatı tehdit eden bir durumdur. Non- travmatik amputasyonların %50-70’i diyabetik hastalarda ger- çeklemektedir. Alt ekstremite amputasyon riski diyabetiklerde, diyabetik olmayanlardan 15 kat daha fazladır. Çalımamızda kliniğimizde takip ettiğimiz diyabetik ayak sendromlu hastala- rımızı retrospektif olarak değerlendirdik. Gereç ve Yöntemler: Yaları ortalama 58.0±11.5 yıl olan 92 erkek, 50 kadın toplam 142 diyabetik ayak sendromlu hasta takip e- dildi. 8 hastada (%5.6) Tip 1 DM, 134 hastada (%94.4) tip 2 DM mevcuttu. Diyabet tedavisi olarak 73 hasta (%51.8) insülin, 64 hasta (%45.1) oral hipoglisemik ilaç kullanmakta iken, 4 hasta (%2.8) diyabet için herhangi bir tedavi almıyordu. 124 hastada (%87.32) diyabetik retinopati, 125 hastada (%88.02) periferik nöropati ve 125 hastada (%88.02) diyabetik nefropati mevcuttu. Bulgular: Hastaların hastaneye bavuru anında diyabetik ayak enfek- siyonu Wagner sınıflamasına göre evrelendirildiğinde; 28 hasta (%19.7) evre 1, 48 hasta (%33.80) evre 2, 37 hasta (%26.05) ev- re 3, 24 hasta (%16.90) evre 4 ve 5 hasta (%3.52) evre 5 olarak değerlendirildi. Hastaların 66’sında (%46.47) osteomiyelit sap- tandı. Hastaların 81’i (%57.04) tıbbi tedavi ile düzelirken, 48’ine (%33.80) parmak ampütasyonu, 13’üne de (%9.15) a- yak/diz altı ampütasyonu yapıldı. Sonuç: Ülkemizde diyabetik hasta eğitiminin yeterli olmaması ve hastaların enfeksiyon ilerledikten sonra hastaneye bavurmaları amputasyon oranını artırmaktadır. Bu yüzden diyabetik hasta e- ğitimine, özellikle de ayak bakımına daha fazla önem vermemiz ve zaman ayırmamız gerektiği görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, diyabetik ayak sendromu, amputasyon Turkiye Klinikleri J Endocrin 2004, 2:191-195 Abstract Objective: Diabetic foot lesions are a condition that have high mortal- ity and morbidity and that threaten lower limb extremities and life. 50-70% of non-traumatic amputations are performed on diabetic patients. The risk of lower limb extremity amputation in diabetics is fifteen times more than that in non-diabetics. In the present study we retrospectively evaluated the patients with dia- betic foot syndrome whom we followed in our clinic. Material and Methods: The evaluation included 142 diabetic foot syndrome patients whose mean age was 58.0±11.5 years and of whom 92 were males and 50 were females. Eight patients (5.6%) had Type 1 Diabetes Mellitus (DM) and 134 (94.4%) had Type 2 DM. As diabetes treatment, 73 patients (51.8%) were receiving insulin and 64 patients (45.1%) oral hypoglyce- mic agents, while 4 patients (2.8%) were not receiving any treatment at all. Of the 142 patients, 124 (87.32%) had diabetic retinopathy, 125 (88.02%) had peripheral neuropathy and 125 (88.02%) had diabetic nephropathy. Results: The evaluation of diabetic foot infection on presentation according to Wagner classification showed that 28 patients (19.7%) were stage 1, 48 patients (33.80%) were stage 2, 37 pa- tients (26.05%) were stage 3, 24 patients (16.90%) were stage 4 and 5 (3.62%) were stage 5. Sixty-six patients (46.47%) were found to have osteomyelitis. Eighty-one patients (57.04%) re- sponded to and recovered after therapy, while 48 (33.80%) had toe and 13 (9.15%) had lower limb amputation. Conclusion: Insufficiency of diabetic patient education in our country and patients’ presenting themselves after the infection pro- gresses increases amputation rate. Therefore it is seen that we need to give more attention and devote more time to foot care. Key Words: Diabetes mellitus, diabetic foot syndrome, amputation GeliTarihi/Received: 20.02.2004 Kabul Tarihi/Accepted: 19.10.2004 Bu makale 14-18 Mayıs 2004 tarihinde Belek/Antalya’da yapılan 40. Ulusal Diyabet Kongresi’nde poster olarak sunulmutur. Yazıma Adresi/Correspondence: Dr. Yusuf ÖZKAN Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları BD 23200, ELAZIĞ Copyright © 2004 by Türkiye Klinikleri